Czakry w ciele człowieka

background-1107667__340Dopiero niespodziewana zmiana w kierującej nami machinie życia, niekiedy nawet wstrząs, zwany nieszczęściem, wybija nas z letargu nieświadomości. Takie doświadczenie uprzytamnia nam nietrwałość zewnętrznych „obiektów”, w których „lokujemy” źródło swojej satysfakcji. A jeżeli ponowne uzależnienie od innych zewnętrznych „obiektów” z góry spisane jest na niepowodzenie, być może trwałe rozwiązanie tkwi gdzieś indziej – właśnie „wewnątrz”?  Drogi Czytelniku, przekonaj się sam! Nie musisz w nic uwierzyć, gdyż nie ma niczego bardziej rzeczywistego od Ciebie samego. Nie musisz niczego wiedzieć, gdyż nie ma wyższej wiedzy nad poznanie samego siebie. Miejscem, na którym powinieneś skupić swoją uwagę jest właśnie środek klatki piersiowej. W systemie indyjskiej jogi nazywa się je czakrą Serca, a w Chrześcijaństwie Sercem Jezusa. Odnoszą się one do jednego z głównych ośrodków świadomości w ludzkiej istocie. System indyjskiej jogi mówi o tysiącach „kanalików” energetycznych pokrywających witalne – czyli emocjonalne lub inaczej mówiąc subtelne – ciało człowieka. Nieustannie przepływa nimi energia życiowa, a w miejscach jej skrzyżowań powstają centra energetyczne zwane czakrami. W ciele subtelnym człowieka jest ich kilka tysięcy, jednak spośród nich wyróżnia się siedem największych. Sześć rozmieszczonych jest wzdłuż całego kręgosłupa, natomiast siódma znajduje się około pięciu centymetrów nad szczytem głowy. Każde z tych centrów energetycznych jest „bramą” do odpowiadającego mu „obszaru” świadomości, ale skupianie się na którejkolwiek z nich bez odpowiedniego przygotowania i przewodnictwa kompetentnego nauczyciela może być bardzo niebezpieczne. Wyjątkiem jest tylko jedna z tych czakr, jest nią właśnie Centrum duchowego Serca, zwane w sanskrycie czakrą Anahata. Znajduje się ona w środku klatki piersiowej i właśnie to miejsce wskazujemy intuicyjnie, gdy mówimy o sobie.

Definicja ciała

doves-1030711__340Z perspektywy rzeczywistości wirtualnej definicją ciała jest ta część, którą można poruszać tak szybko, jak się myśli. W przyszłości zmiana osobowości może stać się popularną formą rozrywki, jest to pomysł dotyczący tzw. pożyczonej subiektywności. Jej efektem jest rozszerzenie osobowości ze sfery prywatnej do wspólnej i publicznej przy jednoczesnym zachowaniu bezpośredniej przestrzeni społecznej dla własnej prywatności. Zmiana tożsamości – przebywam wewnątrz własnej skóry i mam możliwość tworzenia swej zewnętrznej reprezentacji na wiele sposobów, mogę tylko przekazywać słowa, mogę też podjąć swoistą grę z tożsamością, kreować siebie, aktora i wirtualną scenę, jest to teatr na żywo z odnawianymi fabułami i aktorami, widzami, tworzą nowe środowisko ekspresji i nowe hipertekstualne struktury narracyjne i znaczeniowe.11 Przedmioty w przestrzeni wirtualnej różnią się od przedmiotów materialnych tym, że istnieją jedynie dzięki ludzkiej woli. W wirtualnym piórze nigdy nie skończy się atrament. W środowisku wirtualnym istnieją jedynie symulacje przeszkód, nie ma nieprzewidzianych wypadków, ponieważ stanowią wytwór intencji.12 Rzeczywistość wirtualna nadaje pragnieniu charakter konkretu. Ludzka wyobraźnia zawsze wzbogacała ubogość realiów życia na ziemi.